Meer vrouwen aan de top!

Dit speerpunt wordt gecoördineerd door Heleen Mees. Contact via supervrouwen@women-on-top.nl.

Betreffend deel uit onze brief aan de informatrice:

[..]

3. Meer vrouwen aan de top!
Tot slot willen wij uw speciale aandacht voor een bizar fenomeen. Ondanks uitstekende academische prestaties, ontbreken vrouwen nagenoeg geheel in de bestuurlijke elite van Nederland. Samen met Pakistan, het land waar groepsverkrachting tot op de dag van vandaag wordt gezien als een acceptabele straf voor een vrouw die is beschuldigd van overspel, bezet Nederland de laatste plaats op de internationale ranglijst als het gaat om vrouwen in de top van het bedrijfsleven.
Bij de top 100 machtigste bestuurders en commissarissen in Nederland, die FEM Business vorige maand publiceerde, staan niet meer dan 3 vrouwen. Daarvan zijn er 2 afkomstig uit de Verenigde Staten. Niet meer dan 4 procent van de leden van raden van bestuur en raden van commissarissen in Nederland is een vrouw. Uit onderzoek van het Women’s International Network blijkt dat in Nederland het aandeel vrouwen aan de top de laatste jaren niet toeneemt, maar zelfs aan het afnemen is.
Bij publieke organisaties is het nauwelijks beter. Het percentage vrouwelijke hoogleraren in Nederland bedraagt – net als in Botswana – een povere 9 procent, hoewel het aandeel vrouwelijke promovendi, om de leerstoelen mee te vullen, hier al jaren boven de 40 procent ligt. Op de ministeries komt het percentage vrouwelijke secretarissen-generaal en directeuren-generaal nauwelijks boven de 10 procent uit. En hoewel vrouwen in de meerderheid zijn bij het openbaar ministerie, heeft het 12 jaar(!) moeten duren eer er weer een vrouw werd benoemd in het College van procureurs-generaal na het vertrek van Winnie Sorgdrager.
Het zal u duidelijk zijn: vrouwen mogen dan alom tegenwoordig zijn in het publieke domein in Nederland, het zijn nog steeds mannen die de dienst uitmaken. Het probleem met de doorstroming van hoogopgeleide vrouwen lijkt meer geworteld in ondernemingscultuur en stereotypen, dan in regelrechte discriminatie. Kloongedrag en groepsdynamiek weerhouden een ondernemingsbestuur dat uitsluitend uit mannen bestaat, ervan om een vrouw te benoemen, zelfs als de bestuursleden ieder individueel een dergelijk besluit zouden steunen. Ook ontbreekt het vrouwen in Nederland nu nog aan krachtige vrouwelijke rolmodellen. Meer vrouwen in topfuncties zal daar definitief verandering in brengen.
Dat begint natuurlijk met een kabinet dat evenveel vrouwelijke als mannelijke bewindspersonen telt. Maar wij eisen dat het nieuwe kabinet óók werk maakt van gender balance in het ondernemingsbestuur, de wetenschap én het openbaar bestuur: dat wil zeggen minimaal 40 procent mannen én minimaal 40 procent vrouwen aan de top. In Noorwegen en Spanje is er al wetgeving op dit punt. In Nederland mag het desnoods worden geregeld met behulp van een gefeminiseerde code-Tabaksblat. Maar dan moeten wél de bonussen voor het topmanagement afhankelijk worden gemaakt van het realiseren van de targets voor gender balance.
We geven toe, het is een maatregel met een bite, maar het is de beste manier om de huidige cultuur van vooroordelen en sekse stereotypen te doorbreken.

[…]