Stop de feminisering van de armoede!

Dit speerpunt wordt gecoördineerd door Ina Brouwer. Contact via armoede@women-on-top.nl.

Betreffend deel uit onze brief aan de informatrice:

[…]

1. Stop de feminisering van de armoede!
Onder het vorige kabinet werd regelmatig met enig gemak vastgesteld dat de emancipatie wel zo’n beetje voltooid was. De arbeidsparticipatie onder vrouwen is toegenomen en het opleidingsniveau van meisjes heeft dat van jongens ingehaald. De rest zou nog een kwestie van tijd zijn. Een absolute onderschatting van de feiten, zo blijkt uit de cijfers. Weliswaar is de arbeidsparticipatie onder vrouwen toegenomen maar Nederland is kampioen deeltijd: de meeste vrouwen blijven daardoor steken in onderbetaalde (deeltijd)banen. Waar in een land als Zweden bijna 80 procent van de vrouwen economisch zelfstandig is, is dat in Nederland nauwelijks meer dan 40 procent.
Zweedse vrouwen bouwen een eigen carrière en een eigen pensioen op, ook als ze alleenstaand zijn. De combinatie van arbeid en zorg voor vrouwen én mannen geldt daar als onomstreden uitgangspunt. Na de geboorte van een kind hebben beide partners evenveel verlof, de kinderopvang is ruim en voor iedereen aanwezig, men kent geen agrarische schooltijden, zoals in Nederland, zodat alle kinderen de hele dag worden opgevangen. Ook voor kinderen een rustige basis, zeker als ze uit een slechte gezinssituatie komen. Geen ‘ieder voor zich’ regelingen en ‘de vrouw voor ons allen’ maar een stelsel van kinderopvang, verlof en ruime schooltijden dat vrouwen én mannen ondersteunt in hun loopbaan en in hun privé-leven.
Had Nederland lang geleden eenzelfde keuze gemaakt, dan was de (internationaal erkende) Nederlandse achterstand nu niet zo groot geweest en balanceerden nu niet zo veel vrouwen op de rand van de armoedegrens. Een paar cijfers die de acute situatie aangeven. In de periode 2000-2005 is het aantal eenoudergezinnen met maar liefst 60 000 toegenomen tot ruim 444 000. Als deze trend zich doorzet, dan telt Nederland in 2010 meer dan een half miljoen eenoudergezinnen. Het gaat in de meeste gevallen om vrouwen die, met één of meer thuiswonende kinderen, moeten rondkomen van een inkomen op of net boven het sociaal minimum. Eén op de drie alleenstaande moeders heeft een bijstandsuitkering. Een groot deel kampt met geldzorgen. Met de vergrijzing in aantocht mag gevreesd worden dat vrouwen zonder pensioen het in de toekomst nog zwaarder zullen krijgen.
Als de economische zelfstandigheid van vrouwen in Nederland niet snel en ingrijpend wordt versterkt door een eerlijker verdeling van zorgtaken en betere carrièreperspectieven, zal het armoedeprobleem onder vrouwen van alle leeftijden drastisch toenemen. Dan zal de tweedeling in de maatschappij zich vooral langs gender-lijnen voltrekken. De richess voor de man, de poverty voor de vrouw.
Wij eisen daarom van het nieuwe kabinet de komende vier jaar een inhaalslag met concrete doelstellingen;

  • Economische zelfstandigheid van vrouwen naar tenminste het gemiddeld Europese niveau;
  • Versterk de pensioenpositie van (oudere) vrouwen tot minimaal het gemiddeld Europese niveau;
  • Een stelsel van opvang, schooltijden en verlofregelingen naar Zweeds voorbeeld;
  • Extra programma voor ondersteuning en reïntegratie van alleenstaande vaders en moeders in het arbeidsproces

[…]